Op 23 maart was Gunda 10 jaar consulent bij UVV Amsterdam! Van harte gefeliciteerd.

Gunda: Ik heb jarenlang als verpleegkundige gewerkt, wat ik met veel plezier heb gedaan. Maar door een bezuinigingsronde moest ik jammer genoeg stoppen. Het viel niet mee te leven zonder nuttige tijdsbesteding. Ik wilde graag iets doen met en voor mensen. Zo ben ik terecht gekomen bij de Unie van vrijwilligers. Vanaf het begin aan had ik het gevoel; “hier zit ik goed”. Het klikte met mijn collega’s  en onze coördinator  Astrid. Dit was dé nieuwe invulling voor de tijd die ik had.
Nu zit ik er 10 jaar en nog steeds werk ik met veel plezier. Ik kan het iedereen aanraden als vrijwilliger te werken bij ons, omdat er niets mooier is dan mensen, met name ouderen, het gevoel te geven niet alleen te zijn. De contacten die ontstaan zijn wederzijds heel waardevol. Zolang ik mij goed voel en fijne collega’s- en  goed contact met de cliënten heb, stop ik niet. Ik hoop voor ons allen dat deze tijd ooit weer normaal wordt en dat ik weercollega’s en cliënten fysiek kan ontmoeten. Hopelijk tot gauw!

Rob Baltus: Nadat ik in 2016 ben teruggekomen in mijn geboortestad, na een afwezigheid van 20 jaar, heb ik me gelijk aangemeld voor vrijwilligerswerk. Ik heb twee leuke cliënten die ik wekelijks bezoek. Vorig jaar ben ik toegetreden tot het bestuur als penningmeester. Het is geweldig om te zien hoe de UVV zich al 75 jaar inzet voor kwetsbare ouderen. Ik ben van plan dit nog jaren te doen.

Bestuur

John Voetman: voorzitter.

Het bestuur wordt sinds afgelopen zomer gevormd door drie leden: voorzitter John Voetman (tevens tijdelijk secretaris), penningmeester Rob Baltus en algemeen bestuurslid Joke Waalwijk.

John Voetman: Voorheen was ik werkzaam als directeur van diverse kunststofbedrijven en mijn opleiding is registeraccountant. Ik werk nog 1-2 dagen per week als adviseur voor diverse ondernemersverenigingen. Ik vervul nog diverse bestuursfuncties (o.a. voorzitter van UVV Nederland) en woon in Purmerend. Ik ben eerder bestuurder en voorzitter van UVV Amsterdam geweest: van 2007 tot 2013. Dat ik deze functie opnieuw vervul zegt genoeg over mijn betrokkenheid bij UVV Amsterdam.

Joke Waalwijk: Ik werk nog 1 dag per week als directieadviseur in Maastricht, heb diverse bestuursfuncties: bij UVV Nederland, het Steunfonds en het Charlotte s’Jacobfonds en woon in Hoorn. Als geboren Amsterdammer, met 3 kinderen wonend in Amsterdam en een man die aan de UVA werkt, ben ik natuurlijk graag bereid me in te zetten voor de UVV Amsterdam!

Anne-Sophie 3 jaar als vrijwilligster aan de slag. Zij bezoekt als UVV-maatje een oudere mevrouw in Zuidoost.
Naast haar betaalde baan aan de slag als UVV-contactpersoon Noord.  Op de buurtmarkt, bij de UVV stand,
samen met Ine en Astrid. Vele gesprekjes gevoerd, potentiele nieuwe vrijwilligers gesproken, flyers uitgedeeld.

Tekst: Fleur Krop
Aan het eind van het jaar zetten wij onze vrijwilligers altijd even in het zonnetje tijdens de kerstborrel. Afgelopen dinsdag 18 december vond deze weer plaats op ons kantoor. De ruimte werd vrolijk aangekleed om 45 mensen te verwelkomen voor een lunchbuffet. Voor het eerst werden er naast de vrijwilligers ook hun gekoppelde maatjes uitgenodigd, wat deze kerstborrel nog gezelliger maakte. Dat is zeker voor herhaling vatbaar!
Tot slot zijn alle vrijwilligers naar huis gegaan met een klein cadeau als blijk van onze waardering.

tekst: Fleur Krop
Afgelopen 10 november was de dag van de mantelzorg. Als blijk van waardering stelt de gemeente Amsterdam een VVV-cadeaukaart van € 20,- beschikbaar aan mantelzorgers.
Zorg jij langdurig voor iemand die een beperking heeft of chronisch ziek is en woont ten minste één van jullie in Amsterdam? Dan kun je t/m 31 december het mantelzorgcadeau aanvragen, online (DigiD) of bij een stadsloket.
Kijk voor meer informatie op: https://www.amsterdam.nl/zorgprofessionals/nieuws-zorgprofs/vvv-cadeaukaart-0/vvv-cadeaukaart/

Schrijfster: Fleur Krop

Op 27 september verzamelden 19 vrijwilligers zich op het kantoor van UVV om deel te nemen aan de reanimatie-training onder leiding van Hette Teerhuis. De avond begint gezellig, oude en nieuwe vrijwilligers stromen binnen en maken kennis met elkaar. Op het diascherm laat Hette ons zien hoe het reanimatieproces van begin tot eind verloopt. Slecht nieuws: maar 20% van de patiënten overleeft zo’n reanimatieproces – het is dus lang niet altijd effectief. Toch is het belangrijk dat mensen weten hoe te handelen in zo’n situatie, want hoe sneller je erbij bent, hoe hoger de overlevingskansen. De eerste en belangrijkste stap is het inschakelen van professionele hulpverleners. Wanneer je 112 belt, word je gevraagd aan de lijn te blijven en alvast te beginnen met de hartcompressies. Hierbij moet je je telefoon op speakerstand zetten, zodat de telefonist je instructies kan blijven geven. Het gebruik van de defibrillator (AED) wordt ook uitgelegd, maar meestal zal je die niet meteen bij de hand hebben. Het is dan beter om meteen met de handmatige compressies te beginnen in plaats van daarnaar op zoek te gaan.

Slecht nieuws: maar 20% van de patiënten overleeft zo’n reanimatieproces – het is dus lang niet altijd effectief. Toch is het belangrijk dat mensen weten hoe te handelen in zo’n situatie, want hoe sneller je erbij bent, hoe hoger de overlevingskansen.

Na de leerzame uitleg durven een aantal vrijwilligers het aan om de informatie in de praktijk te brengen. Hette haalt de oefenpop erbij, met ademhalingsventiel en al. Het blijkt dan toch best lastig om de stappen te onthouden, laat staan wanneer je in paniek bent. Des te belangrijker is het dus om te oefenen en je zelfvertrouwen hierin te vergroten. Op de beat van Staying Alive wordt er gezwoegd tijdens de hartcompressies. De ribben van de pop deuken soepel in – dat zal bij een echt mens nog wel tegenvallen. Schrik niet, waarschuwt Hette ons, want bij een mens kun je de ribben soms horen en voelen breken. Toch kan dat geen kwaad, want het belangrijkste is dat je het hartritme en de ademhaling weer op gang krijgt.
Met een geslaagde reanimatie-training achter de rug is er nog even tijd om stil te staan bij de Week tegen Eenzaamheid. Er wordt onder andere een signaleringsplan uitgedeeld. In de toekomst zullen we hier verder op in gaan tijdens een nieuwe bijeenkomst met het thema “Communicatie”.

Schrijfster: Fleur Krop

Op donderdag 4 oktober meldden 13 vrijwilligers zich op ons kantoor voor de EHBO-training van Hette Teerhuis. Tijdens de reanimatie-training van de week ervoor had Hette ons al gevraagd welke veelvoorkomende verwondingen we graag zouden willen doornemen. Op basis daarvan heeft ze een presentatie voorbereid op het diascherm. Onder andere botbreuken, brandwonden en verstikkingen komen aan bod, met foto’s, filmpjes en al. Na elk onderwerp is er de mogelijkheid om vragen te stellen en veelvoorkomende misvattingen de wereld uit te helpen. Hette deelt ons een “pleisterkaart” uit met uitleg hoe je pleisters het beste kunt knippen en plakken voor wonden op moeilijke plaatsen – dit is niet standaard voor EHBO-trainingen, maar wel ontzettend handig!

Wanneer de buikstoten succesvol op het harnas worden toegepast schiet er plotseling een gele schuimprop uit de luchtpijp – die hadden we niet zien aankomen.

Ook deze training wordt afgesloten met een oefenpop, waarbij we onze nieuwe kennis over buikstoten (voorheen Heimlich-greep) in de praktijk brengen. Twee poppen worden uit de zak getoverd: een baby en een kleuter. Bij jonge kinderen pas je de buikstoten namelijk anders toe. Onze vrijwilliger Remco biedt zich aan als volwassen “oefenpop”, hij krijgt hierbij een harnas om met kussens en een pomp die als luchtpijp dient. Wanneer de buikstoten succesvol op het harnas worden toegepast schiet er plotseling een gele schuimprop uit de luchtpijp – die hadden we niet zien aankomen.
Om de avond mee af te sluiten hebben we Hette even in het zonnetje gezet als bedankje. Tot volgende keer Hette!